Hafta sonu Bursa da yaşadıklarım, ömrümün en güzel 32. temmuzundaydı galiba. Gül kokulu gönül dostlarımla yaşanan 2 gün ardından dönüş için otobüs bekliyorduk durakta. Eşim...
Boşandılar Anahtarı bana bıraktı “…gelip alacak eşyalarını, ondan sonrada ben alırım, sende kalsın” diyerek…. …. aldı eşyaların bir kısmını Ve dün akşam anne-babası geldi, kalan son...
Ömrümüzün muhakkak ki bir döneminde fizik bedenimizin acılarını yaşamışızdır. Hastalıklar kimi zaman birkaç gün, bazen de aylarca, yıllarca sürmüştür.Bizler alışkanlıklarımız arasında kalmış olan sıhhatimizin hep...
Kalem tutmaya yeni başladığım yıllarda ilk mektup arkadaşım uzaklarda olan dayımdı. O vakitlerde her evde telefon yoktu, telefon lükstü. Memlekete telefon etmek istenildiğinde postaneye...
Yolculuğun en güzel yanı, yola çıkmadan önceki anlardır derim hep. Gidilecek yeri hayal etmek, valize konulacakların listesini hazırlamak, yol arkadaşları ile hayaller kurmak-program yapmak,...
26/12/2005 Saat 17:30 Mesai saati doldu Dağınık masama şöyle bir göz atıp solumdaki etejerin üzerinden gazetemi aldım. Mantomu giyindim, çantama uzandım... Kapıdan çıkana dek karşıma çıkan arkadaşlara...
21/12/2005 “10 yıl önceki halime benzetiyorum seni” dedi çok sevdiğim bir ablam. “bende 10 sene önce yorgun, telaşlı, yeni anne olmuş, kariyer peşinde koşan, sürekli düzen...
Dışarıda yağmur vardı, akşamın lacivert karanlığı tüm güzelliği ile inmeye başlamıştı. “hadi sinemaya gidelim bu akşam, önce güzel bir yemek yer, ardından filmimizi izleriz. Ne...
Onu ilk gördüğümde üzerinde eski iş elbiseleri , parmaklarında boya kalıntıları, elinde fırçası, ağzında eksik etmediği sigarası vardı.Yağmur yağıyordu dışarıda ve ben saatlerce yağmur altında...
İncelmiş dudaklarında belirmiş ifadeleri görür gibiyim. Ela-Yeşil gözlerindeki ışıklar nerede? Uzaklarda olsa da bedenim, Kalben her dakika seninleyim. Değişti dualarım, artık şifa değil hayrı ...
Halıcıoğlundan sütlüce ye geçen küçük tünel... Her geçişte gözümde canlanır hatırladığım ilk korkum, yüreğimde hala aynı duruyor... küçük adımlarımla babamdan birkaç adım önde yürüyorum, Babaannemin Bademlikteki evine...
Sabahları uyandığımda, telaşlı yağmur damlacıklarının pencere camıma bıraktığı O tatlı tıkırtıları duymayı ne çok özlemişim. Rüzgar yüzümü acıtırken eve doğru koşmayı, yollardaki su birikintilerinden sıçramayı,...
Bademliğin dar sokaklarında koşturan bir küçük çocukken hayat gökyüzü gibiydi. Maviydi... Babaannemin bahçesinde açan ortancalar, sümbüller, güller, pencere önündeki leylaklar, toprağın kenarlarını süsleyen çakıl taşları...Akşamları...